Nine Doors
Charcoal / unprimed cotton / 99 x 235 cm
NL - Negen deuren
EN - Nine doors
2026
NL - In 2019 verhuisde ik naar mijn huidige woning. Ik was net moeder geworden van mijn zoon en een paar maanden later trof de corona tijd ons. Het huis was volgens normale begrippen onbewoonbaar en we zaten midden in een verbouwing. Mijn schoonmoeder, de vorige bewoner van het huis, had met veel zorg en aandacht alle deuren in het huis in pasteltinten geschilderd. Denk aan mintgroen met blauw, gouden randjes, zalmkleur en zachtgeel. Mijn enige doel was: deze deuren zo snel mogelijk overschilderen in neutraal wit. Weken beet ik me vast in het schilderproces, en zelfs nu heb ik ze nog steeds niet allemaal gewit. Hoe is het mogelijk dat er bij het zien van een deur zoveel afschuw ontstaat?
Net als bij het schilderen, legde ik een van de negen deuren opnieuw op schragen in mijn slaapkamer en frotteerde ieder stukje met houtskool. De zwarte deur is de afsluiting van een onvoltooide strijd. Mijn daad van autonomie: het vastleggen van de weerstand, het omarmen van de textuur, en het vinden van berusting in mijn thuis.
EN - In 2019, I moved into my current home. I had just become a mother to my son, and a few months later, the pandemic hit. By normal standards, the house was uninhabitable; we were right in the middle of a renovation. My mother-in-law, the previous resident, had painted all the doors in pastel shades with great care and attention. Think mint green with blue, gold edges, salmon, and soft yellow. My sole purpose was to repaint these doors in a neutral white as quickly as possible. For weeks, I lost myself in the painting process, and even now, I still haven't whitened them all. How can the simple sight of a door cause so much hatred?
Just like during the renovation, I placed one of the nine doors onto sawhorses in my bedroom once again, capturing every single inch through charcoal frottage. This black door marks the closure of an unfinished struggle. My act of autonomy: capturing the resistance, embracing the texture, and finding peace within my home.
Nine doors was part of the exhibition ‘You promised me poems’ curated by Vladimir Radujkov, Neon Foundation at de Achtertuin Rotterdam, 2026. Last two photos during the opening by Jan Arsenovic